Czasami wydaje nam się, że mieszka w nas dwóch różnych ludzi. Jeden, który wszystko doskonale czyni i tego człowieka prezentujemy światu. Jest też i ten drugi, którego się wstydzimy, i tego ukrywamy. W każdym człowieku istnieje coś takiego jak wewnętrzny dysonans i niespójność. Każdy chciałby być dobry, a jedynie dokonuje czynów, których sam często nie rozumie.
Dlaczego tak jest? Dlatego, że człowiek nie jest Bogiem, nie jest też aniołem, ani jakąś nadistotą, a jedynie małym pielgrzymem w długiej, dalekiej drodze swojego życia. Własne słabości czynią go wyrozumiałym i łagodnym w stosunku do innych. Ktoś, kto jest bezkrytyczny wobec samego siebie, będzie twardy i niezdolny wczuć się w innych. Nie będzie umiał nikogo pocieszyć, dodać odwagi i wybaczyć. Szczęście i przyjaźń tkwią tam, gdzie ludzie są wrażliwi, łagodni i delikatni w słowach, i wzajemnych kontaktach.


Zajrzyj w siebie! W twoim wnętrzu jest źródło,
które nigdy nie wyschnie, jeśli potrafisz je odszukać....
Ze wszystkich dróg prowadzących do osiagnięcia szczęścia
w życiu, żadna nie jest tak skuteczna, tak owocna i tak słodka jak przyjaźń.....
Nie otrzymujemy krótkiego życia, lecz je takim czynimy.
Nie brakuje nam czasu, lecz trwonimy go....
Kto nie podejmuje trudów walki,
ten ponosi koszty straconych szans....
Po coż żyjemy, jeśli nie po to, by życie czynić łatwiejszym dla siebie nawzajem....


Dusza nie wychodzi na fotografii....

http://www.youtube.com/watch?v=I2fsveBGIdw&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=erPnyi90cIc
http://www.youtube.com/watch?v=nYfpynEV2sw
http://www.youtube.com/watch?v=PIPb1UAonIM&feature=related
http://www.youtube.com/watch?v=roqTuIp-VMI
http://www.youtube.com/watch?v=tVoH6ZTDrD0